•*♥*• اعمال و دعاهای روز مباهله •*♥*•

اعمال ویژه روز مباهله

اعمال و دعای روز مباهله

روز بیست و چهارم روزی است که مُباهَلَه کرد رسول خدا صَلَّی اللَّهِ عَلِیهِ وَاله با نصارای نجران و پیش از آنکه خواست مُباهله کند عبا بر دُوش مبارک گرفت و حضرت امیرالمؤ منین و فاطمه و حَسَن و حسین عَلیهمُ السلام را داخل در زیر عبا نمود و گفت پروردگارا هر پیغمبری را اهل بیتی بوده است که مخصوص ترین خلق بوده اند به او خداوندا اینها اهل بیت منند پس از ایشان برطرف کن شک و گناه را و پاک کن ایشان را پاک کردنی پس جبرئیل نازل شد و آیه تطهیر در شاءن ایشان آورد پس حضرت رسول صَلَّی اللَّهِ عَلِیهِ وَ اله آن چهار بزرگوار را بیرون برد از برای مباهله چون نگاه نصاری بر ایشان افتاد و حقّیت آن حضرت و آثار نزول عذاب مشاهده کردند جُراءَت مُباهله ننمودند واستدعای مصالحه و قبول جزیه نمودند و در این روز نیز حضرت امیرالمؤ منین علیه السلام در حال رکوع انگشتری خود را به سائل داد و آیه اِنَّما وَلِیکُمُ اللّهُ در شانش نازل شد.

در کل این روز روز شریفی است و در آن چند عمل وارد است:

اوّل: غسل

دوّم: روزه

سوّم: دو رکعت نماز و آن مثل روز عید غدیر است (دو ركعت است؛ در هر ركعت، یك مرتبه حمد و ده مرتبه توحید، ده مرتبه آیة الكرسى و ده مرتبه قدر خوانده مى شود و بهتر است پیش از اذان ظهر خوانده شود.)

چهارم: خواندن دعای مباهله که شبیه به دعای سحرهای ماه رمضان است و شیخ و سید هر دو نقل کرده اند لکن مابین روایات آن دو بزرگوار اختلاف کثیر است لکن روایت شیخ از طریق امام صادق همانند دعای سحر ماه مبارک رمضان است.

اللهم انی اسئلک من بهائک بابهاء...
روایت شده است بعد از نماز هفتاد مرتبه استغفار کند.

پنجم بخواند دعايى كه شيخ وَ سَيّد روايت كرده اند بعد از دو ركعت نماز و هفتاد مرتبه استغفار و اوّل آن اَلْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ العالَمينَ است

و شايسته است در اين روز تصدّق بر فقراء به جهت تَاءسّى به مولاى هر مؤ من و مؤ منه امير المؤ منين عليه السلام و زيارت كردن آن حضرت و خواندن زيارت جامعه است

روز بيست و پنجم روز شريفى است و روزى است كه هَل اَتى در حقّ اهل بيت نازل شده به جهت آنكه سه روز روزه گرفتند و افطار خود را به مسكين و يتيم و اسير دادند و به آب افطار نمودند و شايسته است كه شيعيان اهل بيت عَليهمُ السلام در اين ايّام خصوص در شب بيست و پنجم تاءسّى به موالى خود نمايند در تصدّق به مساكين و ايتام و سعى در اطعام ايشان و اين روز را روزه بدارند

و چون بعض علماء اين روز را روز مباهله مى دانند مناسب است زيارت جامعه و دعاء مباهله را نيز در اين روز بخوانند روز آخر ذى الحجه كه آخر سال عرب است سيّد در اقبال موافق يك روايت ذكر كرده كه دو ركعت نماز كند در هر ركعت حمد يك مرتبه و ده مرتبه قُل هُواللّهُ اَحَدٌ ده مرتبه آية الكرسى بخواند و بعد از نماز بگويد:

اَللّهُمَّ ما عَمِلْتُ فى هذِهِ السَّنَةِ مِنْ عَمَلٍ نَهَيْتَنى عَنْهُ وَلَمْ تَرْضَهُ وَنَسيتُهُ وَلَمْ تَنْسَهُ

خدايا آنچه انجام دادم دراين سال از اعمالى كه مرا از آن نهى فرمودى و راضى بدان نبودى و من آنرا فراموش كردم ولى تو فراموشش نكردى

وَدَعَوْتَنى اِلَى التَّوْبَةِ بَعْدَ اجْتِرائى عَلَيْكَ اَللّهُمَّ فَاِنّى اَسْتَغْفِرُكَ مِنْهُ

و مرا به بازگشت بسويت خواندى پس از دليرى كردنم بر تو خدايا من از آن اعمال آمرزش مى طلبم

فَاغْفِر لى وَما عَمِلْتُ مِنْ عَمَلٍ يُقَرِّبُنى اِلَيْكَ فَاقْبَلْهُ مِنّى وَلا تَقْطَعْ رَجآئى مِنْكَ ياكَريمُ

پس بيامرز آنها را و هر عملى كه انجام دادم از اعمالى كه مرا به تو نزديك گرداند پس آنرا از من قبول كن و قطع مكن

پس چون گفت اين را شيطان گويداميدم را از خودت اى بزرگوار واى برمن هرچه من تَعَب كشيدم در حق او در اين سال همه را خراب كرد به اين كلمات و شهادت دهد سال گذشته براى او كه سال خود را به خير ختم نمود.

پایگاه اطلاع رسانی غدیر

جشن روز مباهله

در روز مباهله، شایسته است شادی و سرور در چهره شیعیان
نمایان باشد و افتخار کنند که در چنین روزی، یکی از دلایل
ابدی حقانیت تشیع، با سند قرآنی آن در آیه مباهله به دنیای اسلام تقدیم شده است.

در آراستن سیمای ظاهری و ارتباط دادن آن روز با
اهل بیت علیهم السلام ، دستورهای زیر به ما داده شده است:

غسل که به نیت روز مباهله انجام می گیرد و در احادیث و کتاب های
فقهی تأکید خاصی بر آن گردیده است.

پوشیدن لباس پاکیزه که دستور خاصی درباره آن داده شده است
تا با پوشش پاکیزه، جلوه عید و سرور درچهره ها دیده شود.

عطرزدن نیز، جشن و شادی را هرچه بیشتر تداعی می کند.

داستان مباهله

مدينه اولين باري است كه ميهماناني چنين غريبه را به خود مي‌بيند. كارواني متشكل از شصت ميهمان ناآشنا كه لباس‌هاي بلند مشكي پوشيده‌اند، به گردنشان صليب آويخته‌اند، كلاه‌هاي جواهرنشان بر سر گذاشته‌اند، زنجيرهاي طلا به كمر بسته‌اند و انواع و اقسام طلا و جواهرات را بر لباس‌هاي خود نصب كرده‌اند.
وقتي اين شصت نفر براي ديدار با پيامبر، وارد مسجد مي‌شوند، همه با حيرت و تعجب به آنها نگاه مي‌كنند. اما پيامبر بي‌اعتنا از كنار آنان مي‌گذرد و از مسجد بيرون مي‌رود هم هيأت ميهمانان و هم مسلمانان، از اين رفتار پيامبر، غرق در تعجب و شگفتي مي‌شوند. مسلمانان تا كنون نديده‌اند كه پيامبر مهربانشان به ميهمانان بي‌توجهي كند به همين دليل، وقتي سرپرست هيأت مسيحي علت بي‌اعتنايي پيامبر را سؤال مي‌كند، هيچ كدام از مسلمانان پاسخي براي گفتن پيدا نمي‌كنند.
تنها راهي كه به نظر مي‌رسد، اين است كه علت اين رفتار پيامبر را از حضرت علي بپرسند، چرا كه او نزديك‌ترين فرد به پيامبر و آگاه‌ترين، نسبت به دين و سيره و سنت اوست. مشكل، مثل هميشه به دست علي حل مي‌شود. پاسخ او اين است كه:

بقیه درادامه مطلب...

ادامه نوشته

╬◄*♥*►╬ * از تکبر تا سقوط * ╬◄*♥*►╬

برای هر چیزی راه میانبری است. به این معنا که هستی به گونه ای برنامه ریزی شده است که انسان همان گونه که می توان از راه اسباب به خواسته ها و مقاصد خویش دست یابد، می تواند با بهره گیری از ابزار و وسایلی راه را کوتاه کند و به چشم زدنی ره صد ساله را بپماید.

پس همان گونه که می تواند با هواپیمایی هزاران کیلومتر را در چند ساعت بپماید می تواند به " کن بسم الله " طی الارض نماید و زمین و زمان را در نوردد و آن را در هم پیچد و گذشته و آینده را به زمان حال آورد.

همان گونه که انسان می تواند در مسیر کمالی این گونه به اسباب ظاهری و باطنی مسیرهای زمانی و مکانی را کوتاه کرده و میانبر برود می تواند در مسیر هبوط و سقوط نیز این گونه عمل کند.

قرآن در شناسایی و معرفی یکی از عوامل سقوط آسان و سریع، به تکبر و خودپسندی اشاره می کند که هم در حوزه های شخصی و هم اجتماعی و نیز ظاهری و باطنی آثار زیانباری را در پی دارد.

از آن جایی که مساله شناخت ابزارها و اسباب های سقوط و هبوط سریع و آسان برای هر انسانی مهم است. در این نوشتار کوتاه تحلیل قرآن از مساله تکبر مورد توجه قرار گرفته است. نویسنده نیز تلاش کرده است با توجه به اهمیت مساله از زاویه دیگری به عوامل ، زمینه ها و آثار این مساله بپردازد. با هم این مطلب را از نظر می گذرانیم.

آثار تکبر

تکبر که از ماده کبر گرفته شده است به حالتی از حالات انسانی اطلاق می شود که شخص احساس می کند که از دیگری بزرگ تر است و در برابر دیگری هر کسی که باشد رفتارهای بر خاسته از بزرگی انجام می دهد.

البته این حالت از آن جهت امری سلبی و ضد ارزشی شمرده می شود که شخص بر خلاف واقعیت و بر اساس پندارهای واهی و تخیلات نادرست خود را در مقامی قرار می دهد که در آن جایگاه نیست.

دیگر آن که کنش ها و واکنش های شخص، نسبت به دیگری نیز بسیار زننده و غیر هنجاری می شود و از تعادل رفتاری و شخصیتی بیرون می رود.

از این روست که اندیشمند برجسته ، زبان شناس و قرآن شناس به نام اصفهانی راغب در کتاب ارزشمند خویش مفردات الفاظ قرآن کریم، در بیان معنای قرآنی تفکر می نویسد که:

تکبر حالتی در انسان است که بر اثر خودپسندی و خود برتربینی، خویش را برتر از دیگران ببیند.( مفردات ، ص ۶۹۷ ذیل واژه کبر)

بر این اساس می توان گفت که مولفه ها و عناصر اساسی تکبر عبارت از خودپسندی و برتر یافتن خویش از دیگران است.

این برتر یافتن به سبب نمودهای عینی و بروز و ظهور بیرونی بسیار خطرناک است وشخص را دچار انجام رفتارهای بیرون از حد اعتدال و طبیعت شخصیت سالم و هنجاری می کند. از این روست که خودپسندی و تکبر امری زشت و صفتی ضد ارزشی دانسته شده است.

هر صفت درونی و باطنی، آثار و تبعات بیرونی و ظاهری دارد که می توان از راه آن شخصیت فردی را تحلیل و تبیین کرد. بسیار از مردمان خود را انسان هایی فروتن و متواضع می شمارند ولی در رفتارهای خویش خوی و خلق استکباری و متکبرانه را نشان می دهند.

از این روست که برای شناخت شخصیت اشخاص می بایست به رفتارها و کردارهای وی توجه کرد و داوری را بر اساس آن انجام داد.

به نظر می رسد برای شناخت جایگاه ضد ارزشی تکبر در بینش و نگرش قرآن، بهتر آن است که در آغاز این نوشتار گزارش قرآن از آثار تکبر و پیامدهای آن مورد توجه قرار گیرد.